Gurur ve Kibir

Tarih: 04 Temmuz 2008

Adamın biri bu konuda 40 yıldır bir şeyler okuyor çok iyi biliyor ve sanıyor ki kendisinde gururdan kibirden eser kalmamış. Gece gündüz kuran okuduğu için bunu büyük bir nimet kabul ediyor, hataları olabileceğini hiç düşünmüyor.

Ama ben onun kibrini görebiliyorum. Çok da öfkeli bir insan. Allah ona selâmet versin.

Kendinizin keşif ve kerametlerinize dahi şahit olsanız kendinizi kötülüklerden arınmış sanmayın.

Hz. Ali efendimiz bir savaşta birisini tam öldürecekken adam Hz. Ali efendimizin yüzüne tükürmüş. Hz. Ali (R.A) o kişiyi öldürmekten vazgeçmiş. Adam hayrette kalıp sebebini sorunca Ali efendimiz “Seni Allah için öldürecektim ama şimdi araya nefsimin şahsi öfkesi girdi. Nefsim istiyor diye seni öldüremem” gibi bir cevap vermiş.

Niyetlerimizi bu denli ıslah etmemiz şart. Sen küçücük bir şey için seni çok seven bir din kardeşine kızıp darılıyorsun ya; bil ki bu dargınlığın senin pis nefsinin çirkin kibrindendir.

Hz. Ali efendimiz düşmanına karşı bile nefsinin isteğini yapmıyorken sen mümin dostuna tavır koyuyorsun. Sırf pis nefsinin hatırı için.

Açıklamalar:
1- Okuduğunuz yazı hakkında sorunuzu veya yorumunuzu aşağıya yazabilirsiniz.
2- Yazılarımı RSS ile takip edebilirsiniz.
3- Tüm yazılarım kendi tecrübelerimin ve araştırmalarımın eseridir.

Yukardaki yazı ile ilgili ek bilgiler ve yorumlar:

  1. yansma dedi ki:

    ne kötü kendinde yok sandığın bir özellik aslında sen farketmeden yakana yapışmış durumda..Allah bize kendimizi unutturmasın..

  2. Arzu-hal dedi ki:

    Biz zaten nefsimizin kölesi olmuşuz. Bırakın kötülükleri, hayır işlerinde dahi nefsimize uymuşuz. İnsanlardan çekindiğimizden bazı hayır işlerine girmişiz. Veya ne kadar çok hizmet ediyor, hayır işlerine koşuyor, ne abid sözlerini duyunca nefsimize hoş geliyor da daha şevkle çalışıyoruz. Halbu ki herşeyi Allah rızası için yapmayacak mıydık?Kibir ve gurur nefsin en belirgin özellikleri. Hırs, tamah, heva ve heves de.

  3. Ay-sima dedi ki:

    Mevla Teala kuranı kerimde : '' Allah'a ibadet edin ve O'na hiçbir seyi ortak kosmayin. Ana-babaya, akrabaya, yetimlere, yoksullara, yakin komsuya, uzak komsuya, yakin arkadasa, yolcuya, ellerinizin altinda bulunanlara iyi davranin; Allah kendini begenen ve daima böbürlenip duran kimseyi sevmez.'' Nisa 36 ayette uyarıyor kendini begenenleri sevmem! ikaz var bunları yapın ama kibirlenmeyin, gururlanmayın!Peygamberimizde buyuruyor ya, kimsenin ameli onu cennete götürmez ancak mevlanın rahmetiyle girer, sonra aişe validemizde sendemi ya rasulallah deyince, evet bende buyuryor oysa ki günahsız oldugu halde bile sadece mevlanın rahmetiyle girebilecegini söylüyorsa, bizler neye güvenip bir de haddimizi bilmeden gurura kapılacagız ziyade cehalet olur:Bir Hadis-i Kudside; Büyüklük benim ridam, ululuk izarımdır. Kim bu ikisinden biriyle benimle çekişmeye girerse onu helak ederim buyuruyor.Haddimizi bilmemiz için çok ikazlar var, ancak kuranı hadisi şerifleri okurken kendimiz sigaya çekmeliyiz o zaman bu hallere bir nebze düşmeyiz, bizler okurken hep birilerine aktarmak için yapmamalıyız Mahmud efendi hz.ks. bunları hep birilerine anlatmak için dinliyorsunuz siz amel etmeyeceksinizde Mahmud mu edecek tek diye de serzenişde bulunurlardı demek ahvalimiz buymuş Rabbim bizi halas eylesin…Sizden de Allah razı olsun ki bizi dikkate davet ediyorsunuz teşekkürler…Selam ve dua ile

  4. fuadyusufoglu dedi ki:

    Allah (c.c.) bizleri ve sizleri daha doğrusu bütün müslümanları kibirden ve kibrin getirdiklerinden muhafeza eylesin… Amin..Allah korusun bir hadisi şerifte okudum Kalbinde serre kadar kibir olan kimse cennete giremez..Çok çok büyük bir ikaz…Allah(c.c.) bizleri kibirli olmaktan başkalarına kibirlenmekten korusun…Amin…kendi rahmetiyle afv eylesin..Amin…Sevgiyle kalın..Duayla kalın…

  5. hüseyin dedi ki:

    Adamın gönül koyması pis nefsinin hatırı için de bu yazı ne için? Eğer adam yazı karakteri değilse gıybet olmuyor mu?Gurur ve kibir bence kişinin sırtındaki yük gibi, insanlar arasına karıştığı vakit, bir kez gururunu gösterdi mi daha onu kolay kolay bırakamaz, her seferinde bu yükünü taşımak zorunda.Adam, bahsettiğiniz gibi ibadetlerini sorumluluk bilinci yerine sanki lütfetmiş gibi bir edayla yapıyorsa ancak kendisini aldatır. Böyle yaparak, sırf kendisini yüceltmek niyetinde olmaktansa sırf başkaları için yaşamak, herkese iyilik etmek daha hayırlıdır, kişinin gelişiminde başkalarıyla arasında geçenler daha faydalı bence, iyilik yapmak, hayrı tavsiye etmek, affedici olmak vs… tabi affederken de affetmek büyüklüktür, gururuna kapılmadan :-)